Trzeciego dnia odrastaja wlosy na lydkach, nic wiecej zwykle sie nie dzieje. Trzeciego dnia nie jest jeszcze za poozno na pigulke i przeprosiny. Nie mozesz dodac zsiadlego mleka do Malibu, nie powinienes zjadac starych jajek. Trzeciego dnia podnosisz sie bez mdlosci, trzeciego dnia przychodza czasem odpowiedzi. (Rozsiadaja sie w fotelu i bawia z Twoim starym psem.) Myslales, ze jestes madry i rozstales sie z nia trzeciego dnia dopiero. Trzydniowym chlebem zapchales brzuch wieczorem, po trzech dniach postu zapaliles papierosa. I padal snieg, od trzech dni dopiero.

Skarbie, zabierz mnie na drinka. Ale takiego, co działa, w przeciwienstwie do tych, ktoore nie dzialaja wcale. Zabierz mnie na margarite. Zapakuj do walizki i wywiez do Moskwy. Ja ochronie Cie moim przeciwdeszczowym plaszczem i bede w ramionach kolysac. Zabierz mnie na margarite, Skarbie. Wytresuje Twoje robaki i zwilze roozowe usta. Zapakuj do walizki. Dodaj kostek lodu. Wstrzasnij.

Nie musisz byc ani wiekszy, ani twardszy. Nie musisz miec bialych zeboow, ani medali za odwage. Nie musisz sluchac jej historii, ani ogladac z nia telewizji. Nie musisz jej rozumiec. Znac jej cyklu menstruacyjnego, ani kolegoow z podstawoowki. Nie musisz sie wcale starac. I tak kiedy tylko poczujesz sie bezpiecznie zapakuje Cie w pudelko po butach, albo postawi obok plesniowego sera. Nie bedzie Cie uzywac, nie bedzie Cie dotykac. Zapomni jak pachniesz przed zasnieciem.

Po radzieckim szampanie stracilismy przytomnosc na chwile i obudzilisimy sie w nastepnym miesiacu, nastepnym razem. Ty zaczales nosic szary sweter, ja zaczelam malowac paznokcie na zoolto, Twoja matka przedawkowala antydepresanty. "Jak ten gwiazdor...". I powiedziales, ze jestem za miekka, zeby skoczyc. Ale ona przeciez nie byla wcale taka twarda a skoczyla i pociag sie nie zatrzymal. I ogladlismy te wszystki smierci doookola i zulismy gumy, i skakalismy po kanalach, ja schowalam czarna biedronke do pudelka.
Wiosna przyszla, nastepne wcielenie, odcinek 125.

Wtedy zwykle przestaje jesc i zaczyna spac. Codziennie zapada w sen zimowy. W rooznych miejscach i w rooznych pozycjach. Najczesciej w czerwonym swetrze. Najczesciej nawet nie zima. Kiedy koc ja odcina od swiata przychodza smoki. Parza jej herbate i masuja stopy. Jeden z nich jest niebieski.

Miala nadzieje, ze ktooregos dnia po prostu umrze. Ze beda mogli zawinac go w jakies worki i zakopac. Miala olbrzymia nadzieje, ze gdy go ziemia przykryje to krzyk zniknie. Nie bedzie zadnego dzwieku, zadnego halasu. Zadnych sloow i przeprosin. Bedzie prooznia. Niebieska i doskonala. Czasem sie o to modlila.